Rozważ dobrze te słowa, duszo moja i staraj się wpoić sobie w pamięć, że doskonałość jakiej Bóg od wiernych dzieci swoich wymaga, ma być gmachem zbudowanym na podstawach miłości, gmachem obejmującym wszystkie chrześcijańskie cnoty, o budowie gruntownej i trwałej, której szczyty dosięgać mają nieba. Takiej to pracy Bóg domaga się od ciebie; musisz ją wykonać, lub co najmniej mieć szczere i gorące pragnienie temu zadaniu zadosyć uczynić, a w chwili śmierci obudzić żal serdeczny, że nie odpowiedziałeś godnie Boskiemu wezwaniu, prosząc Boga, aby przez nieprzebrane miłosierdzie Swoje, raczył dopełnić czego ci nie dostaje. Jeżeli w tem pragnieniu nie żyjesz i w godzinę śmierci powyższych uczuć obudzić nie zdołasz; nie jesteś godnym należeć do liczby uczni Chrystusowych; i niema w tobie cienia podobieństwa do tego wzoru, który byłeś obowiązany nieustannie naśladować. Trzeba zatem ciągle pracować, zawsze się udoskonalać, wykorzeniać złe nałogi do szczętu, a od Boga zależy czas i chwila, w której przez śmierć pracy naszej koniec położyć zechce.
Ks. J.Grou T.J. fragment zaczerpnięty z „Rozmyślania o miłości Bożej”
https://gerardinum.pl/s,452,rozmyslania-o-milosci-bozej-ks.-j.-grou-t.j.-reprint-1910-r..html