Kazania na XVIII Niedzielę po Zesłaniu Ducha Świętego, 12.10.2025

+ + +

[Lekcja] (I Cor I, 4-5) Fratres: Grátias ago Deo meo semper pro vobis in grátia Dei, quæ data est vobis in Christo Jesu: quod in ómnibus dívites facti estis in illo, in omni verbo et in omni sciéntia.

(mszalik 1931) Bracia: Dziękuję Bogu mojemu zawsze za was z łaski Bożej, która jest wam dana w Chrystusie Jezusie: iż we wszystkiem staliście się bogatymi w nim, we wszystkiem słowie, i we wszelkiej umiejętności.

(mszalik 1962) Bracia: Dziękuję Bogu mojemu zawsze za was, za łaskę Bożą, która jest wam dana w Chrystusie Jezusie, żeście się w Nim we wszystko wzbogacili, we wszelkie słowo i we wszelką umiejętność.

+ + +

„«Dziękuję Bogu mojemu zawsze za was». To, do czego namawia innych, mówiąc: «niech prośby wasze [połączone] z dziękczynieniem będą znane Bogu» (Flp 4, 6), czynił również sam, ucząc nas, abyśmy zawsze zaczynali od tych właśnie słów i przede wszystkim dziękowali Bogu. Nic bowiem nie jest tak miłe Bogu, jak to, że ludzie powinni być [Mu] wdzięczni, zarówno za siebie, jak i za innych. Dlatego też poprzedza niemal każdy [swój] List tym wersetem. Ale powód, dla którego tutaj to uczynił, jest jeszcze donioślejszy niż w innych Listach. Kto bowiem składa dzięki, czyni to zarówno jako osoba dobrze się mająca [obfitująca], oraz jako wyraz wdzięczności za [doznaną] łaskę: a [taka] łaska nie jest ani długiem, ani rekompensatą, ani zapłatą; to [zastrzeżenie] zresztą zawsze jest ważne, ale tym bardziej w przypadku Koryntian, którzy z konsternacją i niedowierzaniem spoglądali na podziały w Kościele. […]

«Z łaski Bożej». Widzisz, jak zewsząd wyciąga tematy do ich poprawiania? Bo gdzie jest [powodem] «łaska», tam nie ma «uczynków» [jako przyczyny]; gdzie są [przyczyną] «uczynki», tam już nie ma «łaski» [jako powodu]. Jeśli więc to jest «łaska», dlaczego się pysznisz? Skąd to twoje nadymanie się?

«Która wam jest dana». A przez kogo została ona dane? Przeze mnie czy przez innego Apostoła? Wcale nie, lecz «przez Jezusa Chrystusa». Wyrażenie «w Jezusie Chrystusie» oznacza to samo. Zauważ, jak w różnych miejscach używa [greckiego] słowa ἐν, „w”, zamiast δἰ οὗ, „przez którego”; dlatego sens tego wyrażenia jest nie mniejszy.

«Że we wszystkim zostaliście wzbogaceni». Ponownie, przez kogo? Przez Niego, brzmi odpowiedź. I nie tylko «zostaliście wzbogaceni», ale «we wszystkim». Skoro więc najpierw «bogactwo», potem «bogactwo Boże», następnie «we wszystkim», a na końcu «przez Jednorodzonego», zastanów się nad [tym] niewysłowionym skarbem!

«We wszelkiej mowie i wszelkiej wiedzy». «Słowo» (lub «wypowiedź») nie takie jak pogańskie, ale Boże. Istnieje bowiem wiedza bez «słowa» i istnieje wiedza ze «słowem». Tak bowiem wielu posiada wiedzę, ale nie ma zdolności mówienia; jak ci, którzy są niewykształceni i nie potrafią jasno wyrazić tego, co mają w umyśle. Wy, powiada [do Koryntian], nie jesteście tacy jak oni, ale jesteście zdolni i do rozumienia, i do mówienia.”

św. Jan Chryzostom (347 – 407)

II Homilia na Pierwszy List do Koryntian

+ + +

W stanie człowieka i wszelkich ludzkich spraw po grzechu pierworodnym, wszelkie Boże dary są dla człowieka pewnym – powiedzmy niezgrabnie – kłopotem. Życie samo w sobie jest wspaniałym darem…. ale pełne jest kłopotów. Wiara jest wspaniałym darem…. ale oznacza na tym świecie sporo kłopotów. Dzieci są darem…. ale pełno z nimi kłopotów. Bycie w Tradycji jest darem…. ale w niej też kłopotów nie brakuje. Dla świętego Pawła Apostoła Koryntianie byli Bożym darem…. ale narobili mu różnych kłopotów. I pisze do nich listy między innymi dlatego, by się z tymi kłopotami zmierzyć.

W stanie człowieka po grzechu pierworodnym, Boże dary stają się nieraz dla człowieka ciężarem, ale nie przestają być Bożymi darami, a więc czymś obiektywnie wspaniałym i czymś, za co człowiek powinien być Panu Bogu szczerze i głęboko wdzięczny. Tego właśnie uczy nas Apostoł, i to nam wyjaśnia św. Jan Chryzostom. Pełno wokół nas stękania i narzekania. Sami sporo też stękamy i narzekamy. Na życie i na wszystkie z nim związane kłopoty. Skoro już stękamy, to stękajmy uczciwie. Skoro już narzekamy na życiowe kłopoty, to przyznajmy i wyznajmy, że samo życie jest jednak wspaniałym Bożym darem. I stękanie z jego powodu zacznijmy lub zakończmy szczerym dziękczynieniem.

Niech nam pomogą w tym słowa naszego innego nauczyciela z grona Ojców Kościoła, św. Augustyna z Hippony: „W nędzy mojej tak podupadłem na siłach, że nie mogę już sprostać temu, co jest dla mnie błogosławieństwem, póki Ty, Panie, który wszystkie moje nieprawości wybaczyłeś, nie uleczysz mnie także ze wszystkich chorób moich. Ty uchronisz życie moje od klęski, uwieńczysz mnie dobrodziejstwami Twej litości i miłosierdzia, tęsknotę moją nasycisz dobrami” (Wyznania XI, 9).

Więcej na Mszach Świętych w naszych oratoriach.

Zapraszamy serdecznie!

Błogosławionej niedzieli!

Z Panem Bogiem!

x. Włodzimierz Małota CM

xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx