Kazania na X Niedzielę po Zesł. Ducha Św. + Kazania na Wniebowzięcie NMP, 15.08.2025

+ + +

[Lekcja] (I Cor XII, 2-12) Fratres: Scitis, quóniam, cum gentes essétis, ad simulácra muta prout ducebámini eúntes. Ideo notum vobisfacio, quod nemo in Spíritu Dei loquens, dicit anáthema Jesu. Et nemo potest dícere, Dóminus Jesus, nisi in Spíritu Sancto. Divisiónes vero gratiárum sunt, idem autem Spíritus. Et divisiónes ministratiónum sunt, idem autem Dóminus. Et divisiónes operatiónum sunt, idem vero Deus, qui operátur ómnia in ómnibus. Unicuíque autem datur manifestátio Spíritus ad utilitátem.

(mszalik 1931) Bracia: Wiecie, iż gdyście poganami byli, do niemych bałwanów, jako was prowadzono, szliście. Przetoż oznajmuję wam, iż żaden w Duchu Bożym mówiąc, nie mówi przekleństwa Jezusowi. A żaden nie może rzec: Pan Jezus, jedno w Duchu Świętym. Różności darów są, lecz tenże Duch. I są różności posług, ale tenże Pan. I są różności spraw, ale tenże Bóg, który sprawuje wszystko we wszystkich. A każdemu bywa dane okazanie ducha ku pożytkowi.

(mszalik 1962) Bracia: Wiecie, że gdy byliście poganami, prowadzono was przed niemych bożków, i szliście. Przeto oznajmiam wam, że nikt, kto przemawia w Duchu Bożym, nie złorzeczy Jezusowi. I nikt nie może wymówić «Panem jest Jezus», jeno w Duchu Świętym. Są różne dary łaski, lecz tenże Duch. I różne są rodzaje posług, lecz tenże Pan. I różne są rodzaje działania, lecz tenże Bóg, który sprawia wszystko we wszystkich. A każdemu dostaje się objaw Ducha dla ogólnego pożytku.

+ + +

„To jednak odłóżmy na inny czas [czyli kwestię, dlaczego dar języków kiedyś był udzielany, a dziś nie jest], a teraz powiedzmy, co się wtedy działo. No dobrze: co się wtedy działo? Każdy, kto został ochrzczony, od razu mówił językami, i nie tylko językami, ale wielu też prorokowało, a niektórzy czynili wiele innych cudów. Skoro bowiem po odejściu od bożków, bez jasnej znajomości ani wykształcenia w rozumieniu starożytnych Pism, od razu po chrzcie otrzymali Ducha, lecz Ducha nie widzieli, bo jest niewidzialny; dlatego łaska Boża obdarzyła ich jakimś namacalnym dowodem tej siły [której Duch Święty niewidzialnie udziela]. I jeden od razu przemówił po persku, drugi po rzymsku, trzeci po indyjsku, [albo też] w jakimś innym podobnym języku. I to pokazywało tym, którzy byli [jeszcze] poza wiarą, że to Duch jest w samej osobie mówiącej. Dlatego też tak to nazywa, mówiąc: «Lecz każdemu dany jest objaw Ducha ku pożytkowi» (1 Kor 12, 7), nazywając dary «objawem Ducha». Bo jak sami Apostołowie otrzymali ten znak jako pierwsi, tak i wierni dalej go otrzymywali, mam na myśli dar języków; ale nie tylko to, lecz także wiele innych: wielu bowiem wskrzeszało umarłych, wypędzało demony i czyniło wiele innych podobnych cudów; mieli też [liczne i różne] dary, jedni [mieli ich] mniej, drudzy więcej. Lecz dar języków był wśród nich bardziej obfity niż wszystkie; i [dlatego też] stał się dla nich powodem rozłamu, nie z własnej natury, lecz z przewrotności tych, którzy go otrzymali: z jednej strony posiadacze większych darów buntowali się przeciwko tym, którzy mieli mniejsze; a ci z kolei byli zasmuceni i zazdrościli posiadaczom większych. I [nawet] sam Paweł, kontynuując [swój List], daje o tym znać.”

św. Jan Chryzostom (347 – 407)

XXIX Homilia na Pierwszy List do Koryntian

Pośród różnych nauk moralnych, jakich nam udziela Święty Paweł Apostoł w tym fragmencie swego Pierwszego Listu do Koryntian, i jakie też rozwija święty Jan Chryzostom głosząc kazanie do apostolskich słów, jest uczulenie nas na naszą postawę względem łask i darów, którymi Pan Bóg obdarza naszych bliźnich. Zdarza się bowiem niestety, w naszej zepsutej naturze po grzechu pierworodnym, że nas dobro w życiu naszych bliźnich drażni, niepokoi i denerwuje. I to się nazywa? Zawiść i zazdrość. Kusi do tego zły duch. Na rożne sposoby kusi. Kusi nas do zdenerwowania złymi rzeczami, do których wcześniej skusił bliźniego. Ale potrafi kusić do podrażnienia i niepokoju nawet dobrymi rzeczami, którymi bliźniego obdarzył sam Pan Bóg. Denerwujemy się wtedy, gdy ktoś czyni coś złego. Ale niestety, jesteśmy niejednokrotnie podrażnieni także wtedy, gdy ktoś czyni coś dobrego. I albo zazdrościmy tego dobra, albo od razu ruszamy z szarżą rad, że my byśmy to zrobili jeszcze lepiej. A tymczasem, zło ma nas smucić, a dobro – kiedykolwiek, jakkolwiek i u kogokolwiek – ma nas cieszyć. Bo na tym też polega szatańska natura zazdrości i zawiści, że zazdrośnik i zawistnik nie potrafi się cieszyć z żadnego Bożego daru, ani z tego który sam otrzymał, ani z tego który otrzymał jego bliźni. Strzeżmy się takiego nieszczęścia w duszy. Chrześcijanin cieszy się z każdego daru, którego Pan Bóg udziela. Więc będzie miał mnóstwo powodów do radości. U siebie i u wszystkich dookoła.

A co z tym darem mówienia językami? Ojcowie Kościoła IV i V wieku, czyli tego czasu, kiedy dar języków już nie był udzielany [to znaczy nie był udzielany katolikom, bo heretycy udawali, że dalej go otrzymują], spójnie to wiernym wyjaśniali. Dar języków był znakiem wiarygodności religii głoszonej przez Apostołów i pierwsze pokolenia chrześcijan. Pan Bóg w ten sposób pokazywał całej reszcie pogan, że nauka którą głoszą Apostołowie i chrześcijanie jest w jakiś sposób niezwykła, skoro ci, którzy ją głoszą mają taki niezwykły dar mówienia językami, których się nigdy nie uczyli. Gdy jednak została przelana krew pierwszych pokoleń chrześcijan, którzy oddali życie za głoszoną przez siebie religię, to ta krew stała się pieczęcią jej wiarygodności. Bo ostatecznie bardziej przecież do nas przemawia, że ktoś jest gotowy oddać życie za swoje przekonania, niż że je potrafi przedstawić w kilku językach. Ostatecznie, do rozumnych ludzi powinno przemawiać bardziej święte i spójne życie kolejnych pokoleń katolików, niż niezrozumiałe gdakanie współczesnych im heretyków.

Więcej na Mszach Świętych w naszych oratoriach.

Zapraszamy serdecznie!

Błogosławionej niedzieli!

Z Panem Bogiem!

x. Włodzimierz Małota CM

+ + +

[Modlitwy błogosławieństwa ziół i owoców]

(I/III) Wszechmogący wieczny Boże, Ty swoim słowem z niczego stworzyłeś niebo, ziemię, morze, rzeczy widzialne i niewidzialne, Ty nakazałeś, aby ziemia wydała na użytek ludzi i zwierząt zioła i drzewa oraz aby wszystkie z nich posiadały owoc według nasienia zawartego w sobie; Ty w swej niewysłowionej dobroci zezwoliłeś również, aby rośliny służyły nie tylko jako pokarm dla zwierząt, lecz także jako lekarstwo dla chorych: błagamy Cię pokornym sercem i ustami, abyś łaskawie pobłogosławił te różnego rodzaju zioła i owoce i abyś oprócz naturalnej mocy nadanej im przez Ciebie, udzielił im łaski Twego nowego błogosławieństwa; aby zastosowane w imię Twoje na użytek ludzi i zwierząt, stały się obroną przeciw wszelkim chorobom i przeciwnościom. Przez naszego Pana Jezusa Chrystusa, Twojego Syna, który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego, Bóg, przez wszystkie wieki wieków. Amen.

(II/III) Boże, Ty przez Mojżesza, Twego sługę, nakazałeś synom Izraela, aby przynosili przed kapłanów naręcza nowych plonów, wznosili w górę owoce z najpiękniejszego drzewa i radowali się przed Tobą, Panem Bogiem swoim; wejrzyj łaskawie na nasze prośby i ześlij pełnię Twego błogosławieństwa na nas i na naręcza nowych owoców, nowych ziół oraz zbiory plonów, które z dziękczynieniem Tobie przedkładamy i w Twoje imię w tę uroczystość błogosławimy; spraw, aby się stały dla ludzi, bydła, owiec i zwierząt pociągowych lekarstwem przeciw chorobom, zarazom, wrzodom, urokom, czarom, jadowi wężów oraz ukąszeniom innych jadowitych zwierząt, a także wszelkim truciznom oraz aby przyniosły ochronę przeciw ułudom, podstępom i zasadzkom diabelskim, gdy cokolwiek z nich będziemy w dowolnym miejscu kłaść, nosić, lub trzymać; abyśmy dzięki zasługom Najświętszej Maryi Panny, której święto Wniebowzięcia obchodzimy, mogli być przyjęci z naręczami dobrych uczynków do nieba, gdzie Ona przebywa. Przez naszego Pana Jezusa Chrystusa, Twojego Syna, który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego, Bóg, przez wszystkie wieki wieków. Amen.

(III/III) Boże, Ty w dniu dzisiejszym różdżkę Jessego, Rodzicielkę Twego Syna, Pana naszego Jezusa Chrystusa, wyniosłeś na szczyty niebios, aby przez Jej opiekę i wstawiennictwo udzielić naszej śmiertelności owocu Jej łona, tegoż Syna Twojego, pokornie Cię prosimy, abyśmy mocą tegoż Syna Twego i dzięki chwalebnemu wstawiennictwu Jego Rodzicielki z pomocą tych owoców ziemi przez zdrowie doczesne przygotowali się do zbawienia wiecznego. Przez tegoż Pana naszego Jezusa Chrystusa, Twojego Syna, który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego, Bóg, przez wszystkie wieki wieków. Amen.

Królowo bez zmazy pierworodnej poczęta, módl się za nami!

Królowo Wniebowzięta, mód się za nami!